ಸುದ್ದಿ ಬೆಳಕು ವಾರ್ತೆ
ನಮ್ಮ ಹಿರಿಯರು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದ ಕಥೆ ಇನ್ನೂ ನಮ್ಮ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಕಟ್ಟಿದಂತಿದೆ. 1972 ರ ಬರಗಾಲದಲ್ಲಿ ಹೊಲದಲ್ಲಿ ಬೆಳೆಗಳಿರಲಿಲ್ಲ. ಉತ್ತರ ಕರ್ನಾಟಕದ ಹೊಲದಲ್ಲಿ ಜೋಳದ ತೆನೆ ಒಣಗಿತ್ತು, ಸಜ್ಜೆಯ ಗರಿ ಬಾಗಿತ್ತು, ತೊಗರಿ ಬಾಡಿತ್ತು, ಹೆಸರು ಹೂ ಬಿಡಲಿಲ್ಲ, ಹತ್ತಿ ಅರಳಲಿಲ್ಲ, ಭತ್ತದ ಗದ್ದೆ ಬಿರುಕು ಬಿಟ್ಟಿತ್ತು, ಮೆಣಸಿನಕಾಯಿ ಗಿಡ ಕೆಂಪಾಗುವ ಮೊದಲೇ ಕರಟಿತ್ತು. ಜೋಳದ ರೊಟ್ಟಿ ಇಲ್ಲದೆ ಒಲೆ ಉರಿಯುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ, ತೊಗರಿ ಬೇಳೆ ಇಲ್ಲದೆ ಸಾರು ಕುದಿಯುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಜನರು ಸಾಲುಗಟ್ಟಿ ನಿಂತು ಅಮೆರಿಕದ ಗೋಧಿ ತಂದು ಬದುಕಿದರಂತೆ. ಹೊಟ್ಟೆಗೆ ಅನ್ನವಿರಲಿಲ್ಲ, ಆದರೆ ಅಂಗಳದ ಬಾವಿಯಲ್ಲಿ ನೀರಿತ್ತು. ಅಂದು ಹಸಿವಿತ್ತು, ಆದರೆ ಬಾಯಾರಿಕೆ ಇರಲಿಲ್ಲ.
ಇಂದು ಕಥೆ ತಲೆಕೆಳಗಾಗಿದೆ. ಇಂದು ನಮ್ಮ ಗೋದಾಮುಗಳಲ್ಲಿ ಜೋಳವಿದೆ, ಅಕ್ಕಿ ಇದೆ, ತೊಗರಿ ಬೇಳೆಯೂ ಇದೆ. ಆದರೆ ಬಾವಿಯೊಳಗೆ ಬಿರುಕು ಬಿಟ್ಟ ಮಣ್ಣು ಮಾತ್ರ. ಉತ್ತರ ಕರ್ನಾಟಕದ ಹೆಮ್ಮೆಯಾದ ಯಾವ ಬೆಳೆಗೂ ಈಗ ನೀರಿಲ್ಲ. ಜೋಳಕ್ಕೆ ನೀರಿಲ್ಲ, ಸಜ್ಜೆಗೆ ನೀರಿಲ್ಲ, ತೊಗರಿಗೆ ನೀರಿಲ್ಲ, ಹೆಸರಿಗೆ ನೀರಿಲ್ಲ, ಹತ್ತಿಗೆ ನೀರಿಲ್ಲ, ಭತ್ತಕ್ಕೆ ನೀರಿಲ್ಲ. ನೆಲವೇ ಬರಡಾದರೆ ಯಾವ ಬೆಳೆ ಬದುಕುತ್ತದೆ?
ಈ ಅಳುವನ್ನು ಅಂಕಿ ಅಂಶಗಳು ಎದೆಗೆ ಇರಿದಂತೆ ಹೇಳುತ್ತಿವೆ. IIT ಗಾಂಧಿನಗರದ ವರದಿ ಪ್ರಕಾರ ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ 16 ರ ವೇಳೆಗೆ ಭಾರತದ ಶೇ. 52.5 ರಷ್ಟು ಪ್ರದೇಶ ಬರದ ಬಾಯಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ಕಿದೆ. ಭಾರತ ಹವಾಮಾನ ಇಲಾಖೆ ಪ್ರಕಾರ ಈ ವರ್ಷ ದೇಶದಲ್ಲಿ ಶೇ. 12.6 ರಷ್ಟು ಮಳೆ ಕೊರತೆ, ದಕ್ಷಿಣ ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಶೇ. 24.3 ರಷ್ಟು ಕೊರತೆ. ನಮ್ಮ 14 ಜಲಾಶಯಗಳಲ್ಲಿ ಕಳೆದ ವರ್ಷ 827 ಟಿಎಂಸಿ ಇದ್ದ ನೀರು ಇಂದು ಕೇವಲ 540 ಟಿಎಂಸಿ. 287 ಟಿಎಂಸಿ ಮಾಯ. ರಾಜ್ಯದ ಶೇ. 20 ರಷ್ಟು ಬೋರ್ವೆಲ್ಲುಗಳು ಸತ್ತು ಹೋಗಿವೆ, ಶೇ. 40 ರಷ್ಟು ಕೊನೆಯುಸಿರೆಳೆಯುತ್ತಿವೆ. ಮಳೂರಿನಲ್ಲಿ 80 ಮೀಟರ್, ಶಿಡ್ಲಘಟ್ಟದಲ್ಲಿ 90 ಮೀಟರ್ ಆಳದಲ್ಲೂ ನೀರಿಲ್ಲ.
ಜಲತಜ್ಞರು ಹೇಳುವಂತೆ ನಾವು ಮುಂದಿನ ಮೂರು ತಲೆಮಾರಿನ ನೀರನ್ನು ಈಗಾಗಲೇ ಕುಡಿದು ಮುಗಿಸಿದ್ದೇವೆ. ಈ ಅಂತರ್ಜಲ ಮತ್ತೆ ತುಂಬಲು ಹತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ಉತ್ತಮ ಮಳೆ ಬೇಕು.
ಆದರೆ ಅತ್ಯಂತ ಆತಂಕಕಾರಿ ಅಂಶವೆಂದರೆ ಈ ಬರಗಾಲ ಈ ವರ್ಷಕ್ಕೆ ಮುಗಿಯುವುದಿಲ್ಲ ಎಂಬುದು. ವಿಶ್ವ ಹವಾಮಾನ ಸಂಸ್ಥೆಯ ಪ್ರಕಾರ ಈ ಬಾರಿಯ ಎಲ್ ನಿನೊ ಫೆಬ್ರವರಿ 2027 ರವರೆಗೆ ಮುಂದುವರೆಯಲಿದೆ. ಇದರ ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ 2026 ರ ಈಶಾನ್ಯ ಮುಂಗಾರು ವಿಫಲವಾಗಿದೆ ಮತ್ತು 2027 ರ ಮುಂಗಾರಿನ ಮೇಲೂ ಇದರ ನೆರಳು ಇರಲಿದೆ. ಭಾರತೀಯ ಹವಾಮಾನ ಇಲಾಖೆಯ ದೀರ್ಘಾವಧಿ ಮುನ್ಸೂಚನೆಯೂ ಮುಂದಿನ ವರ್ಷವೂ ಮಳೆ ಕೊರತೆಯ ಎಚ್ಚರಿಕೆ ನೀಡಿದೆ.
ಅಂದರೆ ನಾವು ಎದುರಿಸುತ್ತಿರುವುದು ಒಂದು ವರ್ಷದ ಬರವಲ್ಲ, ಇದು ಸತತ ಎರಡು ವರ್ಷಗಳ ಬರಗಾಲದ ಆರಂಭವಾಗಬಹುದು. ಒಂದು ವರ್ಷದ ಬರವನ್ನು ನಾವು ಹೇಗೋ ನಿಭಾಯಿಸಬಹುದು, ಆದರೆ ಎರಡು ವರ್ಷಗಳ ಬರ ಎಂದರೆ ನಮ್ಮ ಜಲಾಶಯಗಳು ಸಂಪೂರ್ಣ ಖಾಲಿಯಾಗುತ್ತವೆ, ಅಂತರ್ಜಲ 100 ಮೀಟರ್ ಗೂ ಕೆಳಗೆ ಹೋಗುತ್ತದೆ, ಟ್ಯಾಂಕರ್ ಗಳಿಗೂ ನೀರು ಸಿಗುವುದಿಲ್ಲ. ಇಂದು 710 ಹಳ್ಳಿಗಳಲ್ಲಿ ಟ್ಯಾಂಕರ್ ಹೋಗುತ್ತಿದೆ, ಮುಂದಿನ ವರ್ಷ ಅದು 2000 ಹಳ್ಳಿಗಳಿಗೆ ಹೋಗುವ ಭಯವಿದೆ. ಉತ್ತರ ಕರ್ನಾಟಕದ ಜೋಳ, ತೊಗರಿ, ಹೆಸರು, ಹತ್ತಿ, ಭತ್ತ, ಮೆಣಸಿನಕಾಯಿ ಯಾವ ಬೆಳೆಯೂ ಎರಡು ವರ್ಷ ಬೆಳೆಯದಿದ್ದರೆ ರೈತನ ಬದುಕೇ ಬರಡಾಗುತ್ತದೆ. ಜೋಳವಿಲ್ಲದೆ ರೊಟ್ಟಿ ಇಲ್ಲ, ತೊಗರಿ ಇಲ್ಲದೆ ಬೇಳೆ ಇಲ್ಲ, ಹತ್ತಿ ಇಲ್ಲದೆ ಬಟ್ಟೆ ಇಲ್ಲ, ಭತ್ತವಿಲ್ಲದೆ ಅನ್ನವಿಲ್ಲ.
ಆದ್ದರಿಂದ ನಮ್ಮ ಯೋಚನೆ ಬದಲಾಗಬೇಕು. 1972 ರಂತೆ ಒಂದು ವರ್ಷ ಮಿತವಾಗಿ ತಿಂದು ಬದುಕುವ ಯೋಚನೆ ಸಾಲದು. ನಾವು ಮುಂದಿನ ಎರಡು ವರ್ಷಗಳ ನೀರಿನ ಬಜೆಟ್ ಮಾಡಬೇಕು. ಜೂನ್ 2027 ರವರೆಗೆ ಅಲ್ಲ, ಜೂನ್ 2028 ರವರೆಗೆ ನೀರನ್ನು ಕಾಯ್ದುಕೊಳ್ಳಬೇಕು ಎಂಬಂತೆ ಇಂದೇ ಬದುಕಬೇಕು.
ನಿಮ್ಮ ಮನೆಯ ನಲ್ಲಿ ಸೋರುತ್ತಿದ್ದರೆ ಅದು ನೀರಲ್ಲ, ನಿಮ್ಮ ಮುಂದಿನ ವರ್ಷದ ಬದುಕು ಸೋರುತ್ತಿದೆ ಎಂದುಕೊಳ್ಳಿ. ಕಾರು ತೊಳೆಯುವುದು ನಿಲ್ಲಿಸಿ, ಬಟ್ಟೆಯನ್ನು ಪ್ರತಿದಿನ ತೊಳೆಯುವುದು ನಿಲ್ಲಿಸಿ. ಜೋಳದ ರೊಟ್ಟಿ ಮಾಡುವಾಗ, ತೊಗರಿ ಬೇಳೆ ಬೇಯಿಸುವಾಗ, ಭತ್ತದ ಅನ್ನ ಮಾಡುವಾಗ ಎಷ್ಟು ನೀರು ಬೇಕೋ ಅಷ್ಟು ಮಾತ್ರ ಬಳಸಿ. ಒಂದು ಕಪ್ ಚಹಾ ಕಡಿಮೆ ಕುಡಿಯಿರಿ.
ಹಣದ ಅಹಂಕಾರ ಬೇಡ. ನೆಲದಲ್ಲೇ ನೀರಿಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಟ್ಯಾಂಕರ್ ಎಲ್ಲಿಂದ ಬರುತ್ತದೆ? ಬರಗಾಲದಲ್ಲಿ ಹಣ ಕಾಗದವಾಗುತ್ತದೆ, ನೀರು ದೇವರಾಗುತ್ತದೆ.
ನೀರಿಗಾಗಿ ನೆರೆಹೊರೆಯವರೊಂದಿಗೆ ಜಗಳವಾಡಬೇಡಿ. ಬರಗಾಲ ಯಾವುದೇ ಜಾತಿ, ಧರ್ಮ ನೋಡುವುದಿಲ್ಲ. ಮನೆಯ ಮುಂದೆ ಮೂಕರಿಗಾಗಿ ಒಂದು ಪಾತ್ರೆ ನೀರಿಡಿ.
1972 ರಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಅಜ್ಜ ಯಾವ ಬೆಳೆಯೂ ಇಲ್ಲದೆ ಮಿತವಾಗಿ ತಿಂದು ನಮ್ಮನ್ನು ಉಳಿಸಿದ. 2026 ರಲ್ಲಿ ನಾವು ಮಿತವಾಗಿ ಕುಡಿದು ನಮ್ಮನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು, ಮತ್ತು 2027-28 ರಲ್ಲೂ ಬರ ಮುಂದುವರಿಯಬಹುದು ಎಂಬುದನ್ನು ನೆನೆದು ಇಂದಿನಿಂದಲೇ ಪ್ರತಿ ಹನಿಯನ್ನು ದೇವರಂತೆ ಕಾಯಬೇಕು.
ಈ ಬರಗಾಲ ಅಕ್ಟೋಬರ್ ನಲ್ಲೇ ಬೇಸಿಗೆಯನ್ನು ತಂದಿದೆ. ಮುಂದಿನ ಮುಂಗಾರು ಜೂನ್ 2027 ಕ್ಕೆ, ಆದರೆ ಆ ಮುಂಗಾರು ಕೂಡ ಕಡಿಮೆಯಾದರೆ ಎಂಬ ಭಯದಲ್ಲೇ ನಾವು ಬದುಕಬೇಕು.
ಬನ್ನಿ, ಇಂದು ಒಂದು ಪ್ರತಿಜ್ಞೆ ಮಾಡೋಣ. ಭಾರತ ನನ್ನ ದೇಶ, ಎಲ್ಲಾ ಭಾರತೀಯರು ನನ್ನ ಸಹೋದರ ಸಹೋದರಿಯರು. ನೀರು ಅಮೃತಕ್ಕೆ ಸಮಾನ, ಜೋಳದ ರೊಟ್ಟಿ, ತೊಗರಿ ಬೇಳೆ, ಭತ್ತದ ಅನ್ನದಷ್ಟೇ ಪವಿತ್ರ. ನಾನು ನೀರಿನ ಪ್ರತಿ ಹನಿಯನ್ನು ಮುಂದಿನ ಎರಡು ವರ್ಷಗಳ ಬದುಕಿನಂತೆ ಕಾಣುತ್ತೇನೆ, ಜವಾಬ್ದಾರಿಯಿಂದ ಬಳಸುತ್ತೇನೆ.
ಏಕೆಂದರೆ ನೀರನ್ನು ಉಳಿಸಿ, ಜೀವಗಳನ್ನು ಉಳಿಸಿ. ಇಂದಿನ ಒಂದು ಹನಿ ಉಳಿತಾಯವೇ, ಮುಂದಿನ ವರ್ಷದ ಒಂದು ಜೀವದ ಉಳಿವು, ನಾಳಿನ ಎಲ್ಲ ಬೆಳೆಗಳ ಉಳಿವು.














Leave a Reply